Niektóre góry zapamiętuje się przede wszystkim dzięki panoramom. Inne dzięki emocjom. Jahňací štít zapamiętaliśmy… głównie przez pogodę.
Wycieczkę zaczynaliśmy w pełnym słońcu. Nad Zielonym Stawem Kieżmarskim pogoda była wręcz wymarzona i nic nie zapowiadało, że kilka godzin później będziemy siedzieć skuleni pod folią NRC, czekając aż przejdzie ulewa. A jednak – Tatry po raz kolejny przypomniały nam, kto tutaj rozdaje karty. I właśnie dlatego ten szczyt wspominamy tak dobrze. Bo była to prawdziwa górska przygoda.
| Szczyt | Jahňací štít |
| Wysokość | 2230 m n.p.m. |
| Państwo | Słowacja |
| Pasmo | Tatry Wysokie |
| Korona Turystyczna Tatr | ✅ Tak |
| Wielka Korona Tatr | ❌ Nie |
| Start | Biela Voda |
| Długość pętli | ok. 20,6 km |
| Czas przejścia | ok. 10 godz. 20 min |
| Suma podejść | 1403 m |
| Suma zejść | 1397 m |
| Łańcuchy | ✅ Tak |
| Najlepszy okres | czerwiec – październik |
Dlaczego warto zdobyć Jahňací štít?
Choć nie jest tak popularny jak Rysy, Krywań czy Łomnica, naszym zdaniem Jahňací štít należy do najciekawszych znakowanych szczytów po słowackiej stronie Tatr. Po drodze czeka praktycznie wszystko: piękne lasy, malowniczy Zielony Staw Kieżmarski. Widok na Schronisko nad Zielonym Stawem. A na końcu coraz bardziej wymagający, skalisty teren z kilkoma odcinkami wyposażonymi w łańcuchy.
To szczyt, który stopniowo podnosi poziom trudności i daje ogromną satysfakcję po wejściu.
Dojazd i parking
Wycieczkę rozpoczynamy przy przystanku Biela Voda, skąd zielonym szlakiem kierujemy się w stronę Schroniska nad Zielonym Stawem Kieżmarskim. Z tego co pamiętamy koszt parkingu za cały dzień to ok 10 Euro 🙂
Już samo dojście do schroniska należy do najładniejszych spacerów po słowackiej stronie Tatr. To właśnie tutaj po raz pierwszy pojawia się potężna północna ściana Kieżmarskiego Szczytu oraz niezwykle malowniczy Zielony Staw. Dopiero stamtąd rozpoczyna się właściwa górska część wycieczki.
Opis szlaku – Biela Voda → Jahňací štít
Do schroniska idzie się wyjątkowo przyjemnie ( idealna wycieczka dla rodzin z dziećmi – na Jagnięcy oczywiście nie polecamy rodzinnych wycieczek 😉 )
Szeroka ścieżka prowadzi przez las, a później coraz bardziej otwartym terenem, aż docieramy nad Zielony Staw. I tutaj zaczyna się prawdziwa górska wycieczka. Szlak stopniowo staje się coraz bardziej kamienisty. Pojawiają się pierwsze skalne progi. Następnie wchodzimy na bardziej eksponowany teren.
Przed samym szczytem czeka około pięciu krótszych odcinków wyposażonych w łańcuchy, przeplatanych fragmentami grani. Nie są one bardzo długie, ale wymagają skupienia i pewnego poruszania się po skałach. Dlatego naszym zdaniem Jahňací štít nie jest dobrym wyborem na pierwszy techniczny szczyt w Tatrach.
🔴 Szatańska historia
Ten dzień miał wyglądać zupełnie inaczej. Przy Zielonym Stawie świeciło piękne słońce. Pogoda była wręcz idealna.
Nic nie zapowiadało tego, co wydarzy się kilkadziesiąt minut później. Dosłownie tuż przed pierwszymi łańcuchami dopadła nas potężna ulewa. Nie było sensu ryzykować wejścia na mokre skały. Rozłożyliśmy więc folię NRC i przez około pół godziny siedzieliśmy pod nią, czekając aż najgorsze przejdzie. Dopiero wtedy ruszyliśmy dalej.
Na szczycie… zamiast panoramy czekało nas klasyczne tatrzańskie mleko 😉 heheh ponoć Jagnięcy ma jedną z najpięknieszych panoram w Tatrach ale wiecie jak to w górach bywa, czasem trzeba sobie wyobrażać 😉 Widoków praktycznie nie było.
Ale wiecie co? Ani trochę nie żałujemy tej wycieczki! Bo właśnie takie dni pamięta się najlepiej.
❄️ Szatańska ciekawostka
Jahňací štít zdobywaliśmy w… sierpniu. Mimo środka lata w wyższych partiach doliny wciąż zalegały płaty śniegu. To świetnie pokazuje, że w Tatrach nawet w środku wakacji warto być przygotowanym na warunki, które bardziej przypominają późną jesień niż lato.
Ostatnie podejście na Jahňací štít
Po minięciu Zielonego Stawu krajobraz zaczyna się szybko zmieniać. Kosodrzewina zostaje coraz niżej, ścieżka prowadzi przez rozległe piargi, a przed nami wyrasta coraz bardziej skalisty masyw Jahňaciego Szczytu.
To właśnie tutaj zaczyna się najbardziej wymagająca część całej wycieczki. Szlak prowadzi przez kilka skalnych progów wyposażonych w około pięć krótszych odcinków z łańcuchami. Nie są one szczególnie trudne pojedynczo, ale występują jeden po drugim i wymagają ciągłej koncentracji. Pojawia się również krótki fragment grani. Nie jest ona bardzo eksponowana, ale osoby, które nie przepadają za wysokością, na pewno poczują, że znajdują się już w prawdziwie wysokogórskim terenie.
Naszym zdaniem właśnie tutaj przebiega granica pomiędzy zwykłą górską wycieczką a szlakiem, który wymaga już pewnego doświadczenia Dlatego Jahňací štít zdecydowanie polecamy osobom, które mają już za sobą kilka łatwiejszych dwutysięczników.
🔴 Szatańska rada
Nigdy nie lekceważcie pogody w Tatrach. Nasz dzień zaczął się od pięknego słońca nad Zielonym Stawem. Kilkadziesiąt minut później siedzieliśmy pod folią NRC, czekając aż przejdzie ulewa. Gdybyśmy uparli się, żeby iść dalej po mokrych skałach, wejście mogłoby być znacznie bardziej niebezpieczne. Pamiętajcie o jednym, jeżeli zapowiadają burze, to w ogóle lepiej odpuścić wyjścia w góry, bo jak wszyscy dobrze wiemy : łańcuchy + burza nie kończą się dobrze !
| Ocena Dwa Szatany | |
|---|---|
| Widoki | ⭐⭐⭐⭐⭐ (przy dobrej pogodzie 😉) |
| Wysiłek | ⭐⭐⭐⭐☆ |
| Trudność | ⭐⭐⭐⭐☆ |
| Satysfakcja | ⭐⭐⭐⭐⭐ |
| Czy wrócimy? | Zdecydowanie tak! 😈 Tym razem szczyt schował się przed nami we mgle, więc mamy z nim małe niedokończone porachunki. Chcemy wrócić i zobaczyć panoramę, której wtedy Tatry postanowiły nam nie pokazać. |